تو مدتی که با مهدی ابراهیمی برای صفحات حوادث هفته نامه نیروی انتظامی(امین جامعه) کار می کردم چیزایی ازش یاد گرفتم که اینو به خودشم گفتم.
خیلی حیف شد. درست یه هفته بعد از اینکه از ایران رفت بش گفتن که امین نیاد. حالا منم و چند تا آدم... که چیزی جز ادعا برای ارائه ندارن.
اولین هفته بدون مهدی به سختی گذشت هم به خاطر اینکه دست تنها شدم و سه صفحه رو به سختی تا ساعت ۹ شب موندم و بستم؛ هم برای اینکه جاش خیلی خالی بود. به هر حال قدر آدمهای حرفه ای رو فقط حرفه ای ها می دونن.(خیلی تحویلش گرفتما)!
در ضمن در خصوص اولین پست وبلاگم(برید پایین) باید بگم، نشد. آقاجون نشد دیگه می گید چه کنم؟ می خواستم از سرویس حوادث خارج شم و برای کسب تجربه به یه سرویس دیگه برم که با وجود همه اصرارها و نامه نگاری هایی که به مدیر گروه اجتماعی(سردبیر حوادث) کردم موافقت نکرده یعنی خودمونیم اصلا محل نذاشت.
از این رو به اطلاع تمامی دوستان ، آشنایان، کسبه ، اصناف ، بازاریان و خبرنگاران محترم حوزه حوادث به خصوص در ایسنا! می رسانم که تا اطلاع ثانوی مجبور به دیدن چهره دل انگیز من هستند.
