قبل از شروع سال تحصيلي جديد با خودم ميگفتم كه در اين سال فعاليتمان را بايد از سطح، به عمق ببريم و كارهايي بكنيم كه باعث افزايش آگاهي خودمان و بقيه دانشجويان دانشكده خبر بشود. ديدار با بزرگان فرهنگي و سياسي، برگزاري جلسات علمي و تئوريك با موضوعات مختلف و... موضوعاتي بود كه در ذهنم بود و فكر ميكنم همه هم موافق بودند.
گذشت و در انتظار شروع ترم و آمدن بچهها به دانشگاه بوديم كه اتفاقي كه همه ميدانند افتاد و من بهخاطر انتقاداتي كه پيش از اين به نحوه مديريت كرده بودم و بهويژه بهخاطر مطلبم در يكي از روزنامهها، در محيط دانشگاه مورد ضربوشتم قرار گرفتم. فكر نميكردم كه اين موضوع اينقدر پيچيده شود. به هر حال موضوع مهمي بود كه يك دانشجو در محيط دانشگاه مورد ضربوشتم و توهين قرار بگيرد و چهبسا كه ممكن بود اين اتفاق براي هريك از دانشجوها بيفتد.
در هرصورت به نطر من و متاسفانه اين موضوع باعث شد كه از اصل و از هدف و برنامه اصلي غافل بمانيم و اين همان چيزي است كه آنها ميخواهند. نميدانم شايد بيش از حد به اين موضوع پرداخته شد؛ بهطوري كه بيشتر بحثهاي بچهها حداقل در يكي، دو هفته اول، پيرامون آن بود. اما ما نبايد از هدف اصلي كه همان ارتقاي سطح دانش و آگاهي خودمان و دانشجويان و جامعه است غافل ميمانديم.
آگاهيدهي وظيفه اصلي دانشجو به عنوان فردي تحصيلكرده است. هرچند كه برخي از اين آگاه شدن مردم مي ترسند و آن را در تضاد با منافعشان ميدانند. مردمي كه آگاه باشند، حقشان را مطالبه ميكنند. اصلا ما براي چه به دانشگاه آمدهايم؟ مگر نه اينكه بهغير از خواندن درس، فهم و شعورمان را بالا ببريم و اين را به ديگران هم منتقل كنيم؟
درست است كه برخي مسئولاني هم كه انتصاب ميشوند، اين وظيفه را دارند كه بهنوعي جلوي اين ارتقاي علم را بگيرند، اما ما؛ اين دانشجويانيم كه بايد مقاومت كنيم و اگر زورمان هم نرسيد، حداقل اعتراض كرده باشيم. حداقل جلوي برخي كارها را گرفته باشيم. حداقل در آينده بگوييم كه ما بوديم و اعتراض كرديم و اين اعتراض نتايجي هم قطعا خواهد داشت.
فكر ميكنم كه موضوع ضربوشتم من، هرچند كه هنوز با پيگيريهاي برخي افراد در دانشكده خبر، رها نشده است و از طرفي من هم با توجه به اين شرايط، بهطور جدي پيگيرش هستم، اما نبايد نيرو، وقت و انرژي ما را بگيرد و نبايد بيش از اين ذهنمان را به اين موضوع مشغول كنيم.
در رابطه با ضربوشتم من، افكار عمومي دانشكده خبر به قضاوت نشست و منصفانه هم بهقضاوت نشست. همين براي من كافي است. همين كه دست كثيف برخي افراد بيش از پيش رو شد كافي است. پس چه بهتر كه عزممان را جرم كنيم براي آرمانخواهي دانشجويي و مطالبهگري كه ويژگي اصلي دانشجو است و افزايش آگاهي خودمان، و همچنين پيگيري خواستههاي صنفي و بهحقمان.
