تبليغاتX
روز نو

روز نو

یه خبر خوب؛یه خبر بد...

امروز كه رفتم دانشگاه همه ازم مي‌پرسيدن، دليل سكوت معنادار ايسنا تا 7 ونيم شب، تو جريان تجمع دانشگاه تهران چي بود؟ چه اتفاقي افتاده؟ و...

راستش انتظار اين تصور از ارسال دير خبر تو ذهنم نيومده بود؛ يعني اصلا وقت نشده بود تا فكرش رو بكنم كه ديگران چه تصوري مي‌خوان بكنن؛ اما از خدا كه پنهون نيست از شما چه پنهون ما كه از كسي نمي‌ترسيم و فوقش مي‌خوان اخراجم كنن؛ دليلش مديريت جديد ايسنا و ضعف مديريت بود.

 سرپرست جديد ايسنا، حدود 1 ساعت و نيم پرينت گزارش را در دستان مبارك گرفته و مشغول مطالعه بود تا اينكه سرانجام پرينت را كه با خودكار خط‌هاي دل‌انگيزي! رويش كشيده بود، تحويل داد تا با منظوركردن اين خط‌ها وضربدرها روي «حقيقت»، ارسال شود.

و اين بود ماجراي سكوت ايسنا در جريان تجمع دانشگاه تهران. ديديد، هيچ معنايي نداشت؟!

{اين مطلب را براي جلويگيري از تشويش اذهان عمومي ۴ نفري گذاشتم كه ممكنه به اين وبلاگ سر بزنن؛ خواهش مي‌كنم كه خورده نگيريد.}

+ نوشته شده در  سه شنبه بیستم آذر 1386ساعت 20:4  توسط مهران فرجی  | 

در زنگي هر كس فرصتهاي زيادي براي گفتن نه يا بله به وجود مي‌آيد. آدم هر روز در معرض صدها و شايد هزارها تصميم قرار دارد.

تصميم مي‌گيرد بنشيند، راه برود، يك جمله را بلند بگويد، يك شغل را انتخاب كند و صدها تصميم ديگر. اما قبل از تصميم گرفتن، به ايده تصميم گرفتن فكر مي‌كند. نه يا بله گفتن به انجام آن تصميم، با آن فكر شكل مي‌گيرد.

در هر صورت نه گفتن به فرصت هم خودش يك تصميم است؛ مثلا تصميم مي‌گيريم كه روي زمين ننشينيم، حرفي را نزنيم و...

اين تصميمها هر كدام ارزش خاص خودش را دارد و در واقع نه گفتن‌ها يا بله گفتن‌ها با هم متفاوتند.

گفتن بك نه يا يك بله مي‌تواند سرنوشتها را درگرگون كند.

ارزش‌هايي كه نه‌ها و بله‌ها دارند با هم فرق مي‌كنند، اما گاهي ما ارزش‌ يك نه كه سرنوشتها را تغيير مي‌دهد به اندازه همان نه‌يي مي‌دانيم كه وقتي آتقي بقال مي‌گويد، به جاي بقيه پولتان آدامس ببريد به او مي‌گوييم، يا ارزش گفتن يك بله سرنوشت‌ساز را به اندازه همان بله‌اي مي‌دانيم كه به پارچه‌فروش وقتي مي‌گويد، اين پارچه چادر يا شلوار را ببريد، مي‌گوييم.

فرصت بعضي نه گفتن‌ها يا بله گفتن‌ها ميليون‌ها بار در زندگي آدم پيش مي‌آيد، اما فرصت بعضي‌هايشان يكي 2 بار بيشتر پيش نمي‌آيد. نه و بله گفتن‌هايي سرنوشت‌ساز كه شايد جايي براي بازگشت نگذارند و شايد هم بگذارند.

+ نوشته شده در  شنبه دهم آذر 1386ساعت 11:27  توسط مهران فرجی  | 

     

    عشق يعني استخوان و يك پلاك        عشق يعني تنهاي تنها زير خاك

 

هفته بسيج فقط بر عاشقان مبارك. بر آنها كه نه به دنبال كارت بودند، نه سهميه و نه وام و نه...

نه اقتدارگرا بودند، نه «بنده‌پرست».

 آنها كه عدل را مي‌دانستند.

آنها كه جان بردست بودند؛ نه «چماق‌به‌دست»

ياد باد آن عاشقان را  

+ نوشته شده در  دوشنبه پنجم آذر 1386ساعت 18:43  توسط مهران فرجی  |